pogrążony w hałasie entropii

Praktycznie zakończyliśmy obrady. Plan podboju i asymilacji świata został zatwierdzony, wspaniali „towarzysze” i jeszcze wspanialsza „towarzyszka” natchnieni duchem bojowym i energią z pysznego tortu. Czyli nasze lokalizacje będą jeszcze lepsze i narzędzia pomagające nam w pracy będą jeszcze lepsze — będziemy zgłaszać krowy na BAP i nawet je rozwiązywać ;) . A 46,8% udziału w polskim rynku przeglądarek opartych na Gecko to jest duże Coś.

Miło było się spotkać. Do zobaczenia za pół roku. Nieobecni mogą tylko żałować ;).

Wczoraj byłem na spotkaniu z Dyrektorem ds. Lokalizacji w Mozilli Sethem Bindernagelem. Jak zwykle, gdy ktoś z Fundacji lub Korporacji przyjeżdża jest miło. Pomijając dobre polskie jedzenie i niekończącą się rozmowę w języku, którego używanie niestety coraz gorzej mi wychodzi — czyżby pora na jakąś szkołę? Na szczęście Stef i jego koleżanki, które później dołączyły nie pozwolili, żebym się przemęczał dukaniem. Chociaż wspiąłem się na wyżyny swojego talentu językowego i opowiedziałem po angielsku dwa polskie dowcipy, w tym ten o Polaku zamkniętym w jaskini przez diabła z postawionym zadaniem twórczego wykorzystania dwóch stalowych kulek. A ten zamiast wyuczyć się jakiejś sztuczki, to jedną kulkę zgubił, a drugą zepsuł… Aż szkoda, że Seth tak krótko był. Ale wiadomo, nie jesteśmy na świecie sami, a dom na drugiej półkuli czeka ;). — Podobno San Francisco jest piękne.

Wiecie jak to jest, niektórzy dyrektorowie mają w sobie to coś, co powoduje, ze chce się w ich towarzystwie przebywać…

A same pierogi nieodłącznie kojarzą mi się z filmem Man in Black, w którym Arquilianie zamawiali pierogi w jakimś polskim barze w Nowym Jorku…

Seth miał iPhone. Mam wrażenie, że robił lepsze zdjęcia niż mój mały Nikon L15… No i te bajery z i na ekranie…

Dwa zdjęcia na Flickrze:

Jak widać na poniższym zdjęciu dyskusja na temat działań Aviary.pl jest bardzo intensywna, bo nawet wegetariańska pizza znika w dużym tempie — tak jesteśmy spragnieni energii. Co prawda jak widać prezes (nad nami) czuwa byśmy się jednak nie przejedli. Bo jeszcze organizmy przerzuciłyby moce przerobowe na trawienie jedzenia…

Od lewej fragment sylwetki Wojciecha w nowej szałowej koszulce z Tuxem od Leszka, Klapek, nogi Huberta (pilnuje nas ;) ), ja i zamyślony Staś.

Mimo że jeszcze dziś rano wydawało się, że nie będzie o czym dyskutować, to jednak agenda się mocno rozrosła, chociaż nie ma sztandarowego punktu „Reorganizacja”. Bogatsi o doświadczenia z poprzednich spotkań i okresów między nimi szybko rozwiązujemy dręczące nas problemy. Proces zmniejszania demonizacji wyborów nowego zarządu jest ciekawy i jednak dość trudny… — „Zadzwonimy do XXX: Cześć XXX! Chcemy, żebyś powiedział na kogo anonimowo oddajesz głos. Czekaj, przełączę na głośnik.” :D

Byłem dziś na spotkaniu części teamu Aviary.pl z Jane Finette i Mikiem Schroepferem. Bardzo przyjemnie jak zawsze z kimś z Mozilli. Jakby to nie było spotkanie z kimś z korporacji, którą Mozilla jednak jest, tylko z takimi „bardziej normalnymi ludźmi”. Z obojgiem świetnie się rozmawiało, oboje dużą dozą poczucia humoru się wykazali. Oczywiście Jane wypytała każdego z obecnych poza Stasiem i Gandalfem (Stef, Witia i ja) czym się zajmują i „how you were involved with Mozilla”, ale prawie każdy to robi, więc co za problem. I okazuje się, że w Warszawie też można coś dobrego zjeść.

Both of them have great sense of humor and Jane has fantastic smile. Maybe some photos will be available on my Flickr photostream tomorrow.

Relacje z wcześniejszego o jeden dzień spotkania z bloggerami (bo środowe z dziennikarzami, to może w czwartkowej prasie/portalach się ukażą): „Spotkanie z Mozilla Foundation” według hazana, RAFiego wpis „Spotkanie z Mikiem Schroepferem i ekipą Mozilli”, Pawła Wimmera „Firefox ma kilkaset tysięcy błędów” i improwizowany wywiad Artura Kurasińskiego „Firefox 3 is coming!”.

Od południa jestem w Krakowie. Na spotkaniu Aviary.pl. Kraków oczywiście pełen turystów. Na spotkaniu dyskusja głównie na tematy organizacyjne, chociaż przekazanie informacji o prowadzonych projektach i ich stanie, zarówno związanych z Mozillą jak i nie związanych też jest istotne. Prosty wniosek: spotkania na IRC w stylu tych na stand-upach nie są równie owocne, bo dyskusja na żywo daje zdecydowanie większe możliwości wyjaśniania i uzgadniania wspólnego stanowiska.

Trafiła mi się fucha — stanowisko protokólanta — przelewanie do okna edytora tekstu tego strumienia słów i myśli nie jest sprawą łatwą, ale mam nadzieję, że uchwycę wszystkie istotne elementy…

Najważniejsze, że widać efekty tej dyskusji i dzięki poczynionym uzgodnieniom nasza praca będzie i efektywniejsza, i przyjemniejsza. Zresztą, jak może być inaczej, gdy współpracuje się z zespołem fantastycznych i zdeterminowanych do pracy osób. Najłatwiejszy sposób na osiągnięcie czystej satysfakcji.

Więcej u Zbyszka, Staszka i Marka.