pogrążony w hałasie entropii

Tytuł jest mocno nieadekwatny do tego o czym mam zamiar napisać poniżej, ale to akurat nie ma znaczenia.

Otóż wiadomo, temat jest kontrowersyjny, niektórym się podoba, innym mniej lub nie. A są tacy, jak nasz „rodzimy” Krystek aktywnie już od dawna uczestniczą w procesie, pomagają toczyć się całej tej machinie do przodu.

Właśnie, a ja trochę sceptycznie do tego podchodzę. Nie podoba mi się że jest tylko finał i jakieś drobiazgi po drodze. Niby można przez cały rok dotować Fundację, ale to tak jakoś mało widoczne. Nazwa też mi się nie podoba (w końcu może, bo dlaczego nie) — dopiero niedawno przeczytałem jakiś mały fragmencik o tym że jest to kolejny z odjechanych pomysłów, ale jak się natknę na wolontariuszy z puszką to coś tam wrzucę. Nie, żeby były to jakieś oszałamiające kwoty, czy spektakularne gesty wrzucania biżuterii (pomijając to, że jej nie noszę). Ale coś zawsze.

Z tym, że no właśnie, tak trochę hipokryzją mi pachnie moje zachowanie, bo np. jeśli byłbym w potrzebie, żeby z takich środków albo sprzętu dzięki nim zdobytemu skorzystać, to pewnie nie miałbym oporów. Podobnie w ramach innych zbiórek: na operacja dla dzieci, młodzieży, Wioski dziecięce i podobne. Ale np. na Światełko do nieba i koncerty jeszcze nigdy się nie wybrałem. Dziś o tym nawet myślałem, ale że moja twarz wygląda od piątku jak skrzyżowanie Mickeya Rourke z Macaulayem Culkinem, a na dodatek tak samo się czuję, bo zęby mądrości nie rosną na drzewach, to nie ruszam się nigdzie, chyba, że za moment do wanny pełnej wody z solą — ale mam nadzieję, że czytając w niej nie będę tracił wzroku jak bohater piosenki Krystyny Prońko.

Czyli nie zdobędę nalepki i trzeba rozejrzeć się za jakąś onlineową możliwością wsparcia WOŚP.

A co do naklejek, to pamiętam jak kilka lat temu miałem naklejoną takową na futerał na okulary po którymś z Finałów i któryś z kolegów z pracy powiedział coś w rodzaju: „Myślisz, że z tą naklejką ktoś Cię lepiej potraktuje?” Czyli skutecznie mi ją obrzydził. Co prawda dalej nie wiem o co mu wtedy chodziło, ale i tak się już nie dowiem.