pogrążony w hałasie entropii

Było już po dwudziestej trzeciej. Leżałem na łóżku w piżamce, na brzuchu, przykryty kołdrą, z głową skierowaną na telewizor, na ekranie którego zmieniały się jakieś kolorowe obrazki a z głośników dochodziły jakieś dźwięki. Drzwi (do pokoju) miałem za plecami. Nagle drzwi się otwarły, pojawiła się w nich dziewczyna o długich czarnych włosach, ubrana w elegancki popielaty żakiet i popielate spodnie ładnie podkreślające kształt pośladków. W rękach miała coś, jakąś siatkę. Położyła ją na tapczanie pod drugą ścianą. Mówiła, że coś ma do załatwienia, itp. Kątem oka zauważyłem, że zaczęła się rozbierać. Rozebrała się praktycznie do naga. Tylko praktycznie, bo została w biustonoszu. Niebieskim w czarne wzorki i z jakąś dziwną jakby tiulową siateczką pomiędzy przodem miseczek a połową wysokości ramiączek. Położyła się obok mnie, ale na kołdrze, coś mówiła, ale nie zwracałem na nią uwagi. Po jakimś czasie, lekko zła, podniosła się z łóżka i zaczęła ubierać. Jak już się ubrała, to wyjęła telefon i do kogoś zadzwoniła. W trakcie rozmowy wskoczyła na tapczan i skacząc jak na batucie krzyczała do słuchawki: „Jak jeszcze raz mi powiesz, że znowu coś źle zrobiłam…” I wyszła. A ja dalej oglądałem telewizję.

Mam nadzieję, że ten sen, to był zwiastun końca snów z palącymi się ogniem serwerami. Mimo, że również nieco dziwny, to jednak zdecydowanie przyjemniejszy w odbiorze.

Tylko jeśli przyszła w tym celu, to dlaczego przyszła w spodniach?