pogrążony w hałasie entropii

Siedzę na ławce nad jednym ze stawów Brustmana, jem truskawki i czytam „Drugą Fundację” Asimova. Nagle nieco hałasu — ktoś tupiąc przemieszcza się po mostku nad kanałkiem. Patrzę — dość szybko i zataczając się — pijany mężczyzna. Schodzi z mostku i ściąga go w kierunku stawu. Nie trafił na wierzbę i wpadł do wody. Miota się w niej. Podrywają się ludzie z bliższych ławeczek i ja też. Obrócił się prawie o własnych siłach, podał kurtkę, ale nie chciał wyjść z wody. W końcu jeszcze inni go wyciągnęli. Podobno wpadł mu tam telefon, ale i tak by się już do niczego nie nadawał. Kurtkę ktoś mu wykręcił z wody i powiesił na ławce, a on stał i ociekał. Dochodził do siebie. Ciekawe jak bardzo wytrzeźwiał? Ale miotanie się w wodzie wyglądało strasznie. Nic przyjemnego. Z jakimś własnym przeżyciem mi się kojarzy, ale nie pamiętam z jakim. Ale najważniejsze, że chłopu się nic nie stało. A pytanie jest takie — czy będzie więcej pił?