pogrążony w hałasie entropii

Nie, nie będzie teledysku z jednej z dyskotek. Będzie o tym jak to wygląda w rzeczywistości. Dziwnie wygląda.

„Jožin z bažin” się zaczyna. Ludzie nerwowo się rozglądają, ale zaczynają tańczyć w tym kółeczku. Wciąż z dziwnymi minami. Tak trochę na siłę, bo to słynny kawałek, więc wypada. Dziwne miny nie znikają, ale zabawa nieco się rozkręca. Gdy piosenka się skończy wszyscy rozluźniają się.

Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że przed tym rozbrzmiewało Boney M. — „Daddy Cool”, a po nim The Pointer Sisters — „I'm so excited” i większość skakała… Kojarzy mi się to z końcową sceną z głupiego filmu „Gulczas, a jak myślisz?”, w której wszyscy bohaterowie tańczą…

Druga i trzecia emisja w ciągu wieczora już nie wzbudza takiego szoku, przyzwyczaili się…

Żałuję, że nie mogłem się wybrać na występ Banjo band Ivana Mládka na Bródnie ostatnio… Bo z przeczytanej w papierowej gazecie recenzji wynika, że kabaret był pierwszorzędny.