pogrążony w hałasie entropii

Pewnego pięknego dnia pojawiła się potrzeba skorzystania ze wsparcia technicznego u producenta pewnego korporacyjnego produktu. Numer 00-800 dla wsparcia korporacyjnego dostępny — tanio jak barszcz, na dodatek ma być po polsku — dzwonię.

Na początku powitanie, po polsku. I na tym się język polski skończył. Twardy jestem, idę dalej. Amerykański angielski — mniej staranna wymowa i inny akcent. Zachęta do wyboru odpowiedniej opcji z menu. Standard. No prawie. Bo w menu tylko dwie pozycje. Wybrałem. Kolejne menu, jakżeby inaczej, znowu dwie opcje. Wybrałem, bo co mi pozostało. Dwie długie minuty zachęcania do skorzystania ze wsparcia na www — już z innej taśmy, ale strasznie niewyraźnie — a standard przesyłu dźwięku na liniach telefonicznych powinien teoretycznie zapewniać odpowiednią jakość głosu. Skończyło się.

W słuchawce pojawił się miły męski głos: „Maj nejm iz Muru …”.

Przedstawiam się, podaję adres mailowy. Literuję. On literuje ponownie. Ledwo rozumiem, chociaż spelling liter mam z powodów radiowych opanowany. Mówię co mnie boli. Ale po dwóch zdaniach dochodzę do wniosku, że się nie dogadamy. Jest miły, spokojny, taki jak ma być konsultant, ale co ja poradzę. Proszę o możliwość rozmowy z polskojęzycznym konsultantem. „Hold on please…” Podaje mi numer do UK. Kończymy rozmowę. Podaje jakiś email, żeby wysłać do jakiegoś menedżera feedback odnośnie kontaktu z supportem. Ale jaki to był e-mail? Nie mam aż tak dobrego analizatora dźwięków wbudowanego w mózg, by na to pytanie odpowiedzieć.

Dzwonię na numer w UK. Ładny angielski. Znowu te dwa menu. I znowu to przekonywanie przez dwie minuty z hakiem, by korzystać z www… Przełącza mnie do konsultanta. Miły męski głos: „Maj nejm iz Muru …”.

„Hello Muru. This is … … again. We were talking few two minutes ago…” Powiedziałem, że dzwoniłem teraz na ten numer, który mi podał. Kazał poczekać i poszedł „zapolować” na poprawny numer. Po dłuższym słuchaniu muzyczki wrócił. Podał mi numer do wsparcia dla produktów SOHO. I oczywiście na koniec ta formułka z tym nieczytelnym mailem na feedback.

Dzwonię na wsparcie SOHO, jest po polsku. Mówię pani co mnie boli. Pani od razu, że oni mi nie pomogą i że na ten drugi numer powinienem. To ja na to, że tam już próbowałem. No to odsyła do polskiego przedstawicielstwa.

W rozmowie z przestawicielstwem dowiaduję się, że jednak nie ma korporacyjnego wsparcia po polsku — dochodzę do wniosku, że może mailem się da to załatwić. Dostaję adres.

Wysyłam maila. Po dwóch dniach dostaję odpowiedź, że to pytanie trzeba wysłać na inny adres… Mam od groma innej roboty, więc na razie leży i czeka aż będę miał czas…