pogrążony w hałasie entropii

Przez notkę u D4rkiego zajrzałem do Piechuły. Ale podobnie jak do Dandysa, więcej tam nie zajrzę. I zaczynam rozumieć dlaczego D4rky stał się prawicowcem. Lewicowe podejście tam strasznie mi się nie podoba. Mnie, o lewicowych poglądach od zawsze. Tak samo jak przesada w żartach z prezydenta i jeszcze obecnego premiera, i innych, których mogę nie lubić, ale bez przegięć. To już jest po prostu nie jest śmieszne, a wręcz niesmaczne i nawet nie chce mi się tego czytać, i oglądać tych wszystkich obrazków, i innych, które albo do których linki przychodzą. Albo na siłę wstawiane linki w statusach opisowych. Ciężko z niektórymi dyskutować i dobrze, że nie muszę tego robić. Nienawiść jest straszna i wydaje się być nieuleczalna, a że wyrażona tylko w kwestiach politycznych nie oznacza, że w innych aspektach życia jej nie ma.

I pewnie dlatego ten prawie cukierkowo-idealny układ w „Ekipie” ma taką oglądalność — nawet ja obejrzałem dwa ostatnie odcinki…

Ale ty Rafale lecz się z idealizmu, bo daleko na nim nie zajedziesz.

Chociaż marsjańskie podejście do wszystkiego rodem z „Obcego w obcym kraju” Heinleina bardzo mi się podoba. Ale do tego trzeba być Marsjaninem…

A tak naprawdę, chodzi mi o to, że jakaś wielka chmura przyszła, zaczęło lać i nagle się ciemno w kuchni zrobiło i mi się nie chce pisać tej długiej notki o podrywaniu, niepodrywaniu, bywaniu, niebywaniu, dziewczynach, chłopakach, zdesperowanych i niezdesperowanych samcach, i samicach, NLP, NLS, o odczytywaniu znaków werbalnych i niewerbalnych, oddziaływaniu dziewczyny na chłopaka, chłopaka na dziewczynę, rozumieniu „nie” jako „tak”, seksie. I innych wynaturzeniach bądź nie. Na dodatek pięciodniowy weekend za godzinę się skończy.

Podobieństwo początku poprzedniego akapitu do akapitu gdzieś indziej zamierzone. :D