pogrążony w hałasie entropii

Zostałem wkręcony, nawet drugi i trzeci raz.

Dużo do napisania by było, ale… po przejrzeniu sporej ilości takich wpisów uznałem, że nic ciekawego nie mam do napisania. Znaczy nudny jestem, a ewentualne skrywane tajemnice nie nadają się do odkrycia… Gorzej niż archiwa wywiadu brytyjskiego, czy magazyn CIA.

Spragniony i głodny wiedzy ludu pracujący i zdrowiejący, poddaję się, oto one:

1. Pierwszy raz całowałem się podobno z Agnieszką o czarnych, kręconych włosach. Mieliśmy po trzy lata, było tak namiętnie, że przewróciliśmy się w błoto.
2. Do przedszkola nie chodziłem. A do zerówki po prostu poszedłem, bez jakichś testów wstępnych, rysowania, recytowania, śpiewania, itp. Bo i tak nie pamiętam, żebyśmy coś takiego robili. Pamiętam wycinane literki i takie ekstra klocki, które się przybijało do płyty paździerzowej. I pamiętam też, że z kolegą imiennikiem, którego posadzono razem ze mną w ławce — tak to było regularne osiem godzin z przerwami w sali z ławkami — śmialiśmy się tak głośno i długo z nazwiska Chrząścik, które nosiła koleżanka, że postawiono nas do kątów. Z tym samym kolegą w czwartej klasie śmialiśmy się równie mocno z miejscowości Wyry wyszukanej w atlasie na mapie Górnego Śląska.
3. Do tego kolegi chodziłem na pięć minut pożyczyć zeszyt, a wracałem po 3 godzinach i dwóch obejrzanych z wideo filmach o Ninjach albo innych Terminatorach, często pilotowany przez siostrę.
4. Nie paliłem papierosów i nie robiłem kilku innych równie ciekawych rzeczy.
5. Dobrze widzę w ciemnościach, w świetle słonecznym nadużywam ciemnych okularów do tego stopnia, że ludzie się na mnie dziwnie patrzą.

Nominuję Ciiiii, Czajnę, Adrianera, Stefa i Meera.